Niedziela

21

Kwietnia 2024 roku

Imieniny obchodzą:
Addar, Anzelm, Bartosz, Drogomił, Feliks, Irydion, Konrad, Konrada, Selma

Aktualności

Parafialna Rada Duszpasterska – 19.04.2024

Informujemy, że ukształtowała się nowa Parafialna Rada Duszpasterska.

Skład Rady można odczytać w zakładce Grupy parafialne – Parafialna Rada Duszpasterska (tekst)

Zaprzysiężenie nowej Rady odbędzie się w czasie Mszy św. odpustowej w Czerwieńsku dnia 23-04-2024.

Zachęcamy do otoczenia modlitwą osób, które odpowiedziały pozytywnie na zaproszenie. Oby Duch Święty był głównym doradcą.

Skład Rady

Deklaracja Dignitas infinita o godności człowieka. Tekst i omówienie dokumentu

Tekst i omówienie dokumentu

Dokument Dykasterii Nauki Wiary Dignitas infinita, tworzony przez pięć lat, zawiera papieskie magisterium ostatniej dekady. Porusza tematy od wojny po ubóstwo, od przemocy wobec migrantów po przemoc wobec kobiet, od aborcji po surogację i eutanazję, od teorii gender po przemoc cyfrową. Pod artykułem publikujemy polskie tłumaczenie dokumentu.

ANDREA TORNIELLI

Trzy pierwsze rozdziały dokumentu stanowią podstawę dla stwierdzeń zawartych w czwartym, poświęconym „niektórym poważnym naruszeniom godności ludzkiej”. Mowa o deklaracji Dignitas infinita Dykasterii Nauki Wiary, która upamiętnia 75. rocznicę Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka i potwierdza „niezbędność koncepcji godności osoby ludzkiej w ramach antropologii chrześcijańskiej” (Prezentacja). Główną nowością dokumentu, który jest owocem pięcioletniej pracy, jest włączenie szeregu kluczowych tematów z najnowszego nauczania papieskiego, powiązanych z zagadnieniami bioetycznymi. Na zaproponowanej liście, która „nie jest wyczerpująca”, wśród sytuacji naruszenia godności ludzkiej, obok aborcji, eutanazji i macierzyństwa zastępczego, pojawiają się wojna, dramat ubóstwa i migrantów oraz handel ludźmi. Nowy dokument przyczynia się zatem do przezwyciężenia dychotomii istniejącej między tymi, którzy skupiają się wyłącznie na obronie rodzącego się lub kończącego się życia, zapominając o wielu innych atakach na ludzką godność, i odwrotnie, tymi, którzy koncentrują się tylko na obronie ubogich i migrantów, zapominając, że życie musi być chronione od poczęcia do naturalnej śmierci.

Podstawowe zasady

Pierwsze trzy części deklaracji przypominają podstawowe zasady. „Kościół, w świetle Objawienia, bezwzględnie podkreśla i potwierdza ontologiczną godność osoby ludzkiej, stworzonej na obraz i podobieństwo Boga, i odkupionej w Jezusie Chrystusie” (1). Jest to „niezbywalna godność”, która „odpowiada ludzkiej naturze, niezależnie od wszelkich przemian kulturowych” (6) i jest „otrzymanym darem”, a zatem posiada ją na przykład „nienarodzone jeszcze dziecka, osoba pozbawiona zmysłów, osoba starsza w agonii” (9). „Kościół głosi równą godność wszystkich ludzi, niezależnie od ich stanu życia i cech” (17) i czyni to na podstawie objawienia biblijnego. Kobiety i mężczyźni są stworzeni na obraz Boga; Chrystus wcielając się „potwierdził godność ciała i duszy” (19), a zmartwychwstając objawił nam, że najwznioślejszą „rację godności ludzkiej stanowi powołanie człowieka do uczestniczenia w życiu Boga” (20).

Godność każdej osoby

Dokument kładzie nacisk na nieporozumienie wynikające ze stanowiska zwolenników wyrażenia „godność osobowa”, a nie „godność ludzka”, „ponieważ jako osobę rozumieją jedynie „istotę zdolną do posługiwania się rozumem”. Zatem, jak twierdzą, godności osobowej nie posiadałoby nienarodzone jeszcze dziecko, podobnie jak niesamodzielna osoba starsza czy osoba z upośledzeniem umysłowym. W przeciwieństwie do tego, Kościół podkreśla, że godność każdej osoby ludzkiej, właśnie dlatego, że ma charakter istotowy, pozostaje «niezależna od wszelkich okoliczności»” (24). Co więcej, stwierdza, że „pojęcie godności ludzkiej bywa również nadużywane w celu uzasadnienia arbitralnego mnożenia nowych praw, z których wiele jest często sprzecznych z pierwotnie zdefiniowanymi, a nierzadko są one w sprzeczności z podstawowym prawem do życia, tak jakby miała być zagwarantowana zdolność do wyrażania i realizacji każdej indywidualnej preferencji lub subiektywnego pragnienia.” (25).

Wykaz sytuacji naruszenia godności 

Deklaracja przedstawia następnie listę „niektórych poważnych naruszeń godności ludzkiej”, a mianowicie „wszystko, co godzi w samo życie, jak wszelkiego rodzaju zabójstwa, ludobójstwa, spędzanie płodu, eutanazja i dobrowolne samobójstwo”; ale także „wszystko, cokolwiek narusza całość osoby ludzkiej, jak okaleczenia, tortury zadawane ciału i duszy, wysiłki w kierunku przymusu psychicznego” oraz „wszystko co ubliża godności ludzkiej, jak nieludzkie warunki życia, arbitralne aresztowania, deportacje, niewolnictwo, prostytucja, handel kobietami i młodzieżą; a także nieludzkie warunki pracy, w których traktuje się pracowników jak zwykłe narzędzia zysku, a nie jak wolne, odpowiedzialne osoby”.  Dokument wymienia również karę śmierci, która „narusza niezbywalną godność każdej osoby ludzkiej niezależnie od wszelkich okoliczności” (34).

Ubóstwo, wojna i handel ludźmi

Po pierwsze, istnieje „dramat ubóstwa”, „jedna z największych niesprawiedliwości współczesnego świata” (36). Następnie wymieniana jest wojna, „tragedia, która zaprzecza ludzkiej godności” i „zawsze jest «porażką ludzkości».” (38), do tego stopnia, że „bardzo trudno jest dziś utrzymać racjonalne kryteria, które wypracowano w poprzednich wiekach, by mówić o możliwości «wojny sprawiedliwej».” (39). Dalej mowa jest o „trudzie migrantów”, których „życie jest zagrożone, ponieważ nie mają już więcej środków na założenie rodziny, pracę lub wyżywienie” (40). Następnie w dokumencie mowa jest o „handlu ludźmi”, który przybiera „tragiczne rozmiary” i jest definiowany jako „podły proceder, hańba dla naszych społeczeństw, które uznają się za cywilizowane”, zachęcając „wyzyskiwaczy i klientów” do poważnego rachunku sumienia (41). Wzywa również do walki z takimi zjawiskami jak „handel organami ludzkimi, wykorzystywanie seksualne chłopców i dziewcząt, praca niewolnicza, w tym prostytucja, handel narkotykami i bronią, terroryzm i międzynarodowa przestępczość zorganizowana” (42). Mowa jest również o „nadużyciach seksualnych”, które pozostawia „głębokie blizny w sercu tego, który go doznaje”. Jest to „cierpienie, które może trwać przez całe życie i którego żadna skrucha nie jest w stanie naprawić” (43). Dalej mowa jest o dyskryminacji kobiet i przemocy wobec nich, wymieniając wśród tych ostatnich „przymus aborcji, który dotyka zarówno matkę, jak i dziecko, tak często w celu zaspokojenia egoizmu mężczyzn” oraz „praktykę poligamii” (45). Potępia zabójstwo kobiet (46).

Aborcja i macierzyństwo zastępcze

Następnie pojawia się wyraźne potępienie aborcji: „Wśród wszystkich przestępstw przeciw życiu, jakie człowiek może popełnić, przerwanie ciąży ma cechy, które czynią z niego występek szczególnie poważny i godny potępienia” i przypomina się, że „obrona rodzącego się życia jest ściśle związana z obroną jakiegokolwiek prawa człowieka” (47). Zdecydowanie odrzuca się również macierzyństwo zastępcze, „w wyniku których dziecko, niezmiernie wartościowe, staje się jedynie przedmiotem”, praktykę „która poważnie uwłacza godności kobiety i dziecka. Opiera się ona na wykorzystywaniu trudnej sytuacji materialnej matki. Dziecko jest zawsze darem, a nigdy przedmiotem kontraktu”. (48) Lista wspomina dalej o eutanazji i wspomaganym samobójstwie, mylnie określanym przez niektóre prawa jako „godna śmierć”, przypominając, że „cierpienie nie powoduje utraty godności przez chorego, która jest jemu przynależna na sposób istotowy i niezbywalny” (51). Następnie mówi o znaczeniu opieki paliatywnej i unikaniu „jakiejkolwiek terapii uporczywej lub interwencji nieproporcjonalnej”, potwierdzając, że „życie jest prawem, a nie śmierć, którą trzeba przyjąć, nie zadawać” (52). Wśród poważnych naruszeń godności ludzkiej jest również „odrzucanie” osób niepełnosprawnych (53).

Teoria gender

Po potwierdzeniu, że należy unikać „jakichkolwiek oznak niesłusznej dyskryminacji, a zwłaszcza wszelkich form agresji i przemocy” wobec osób homoseksualnych, potępiając „jako sprzeczny z godnością ludzką” fakt, że w niektórych miejscach „niemało osób jest więzionych, torturowanych, a nawet pozbawianych dobra życia wyłącznie z powodu swojej orientacji seksualnej” (55), dokument krytykuje teorię gender, „będąca niezwykle groźną, ponieważ usuwa różnice, pod pretekstem, że wszyscy są równi” (56). Kościół przypomina, że „życie ludzkie, we wszystkich jego elementach, fizycznych i duchowych, jest darem Bożym, który należy przyjąć z wdzięcznością i oddać na służbę dobru. Chcieć dysponować samym sobą, tak jak to zaleca teoria gender, bez względu na tę podstawową prawdę o ludzkim życiu jako darze, oznacza nic innego jak uleganie odwiecznej pokusie, by człowiek stał się bogiem” (57). Teoria gender „stara się ona zaprzeczyć największej możliwej różnicy istniejącej między żywymi istotami: różnicy płciowej” (58). „Dlatego należy odrzucić wszystkie te próby, które zaciemniają odniesienie do nieusuwalnej różnicy płciowej między mężczyzną a kobietą” (59). Niekorzystna jest również ocena zmiany płci, która „co do zasady jest ryzykiem zagrażającym wyjątkowej godności, jaką dana osoba otrzymała od momentu poczęcia”, nawet jeśli „nie wyklucza to możliwości, że osoba dotknięta anomaliami narządów płciowych, które są już widoczne przy urodzeniu lub które rozwinęły się później, może zdecydować się na pomoc medyczną w celu usunięcia tych anomalii.” (60).

Przemoc cyfrowa

Listę uzupełnia „przemoc cyfrowa”, wspominając, że „za pośrednictwem mediów społecznościowych upowszechniają się nowe formy przemocy, takie jak cyberprzemoc” oraz że „Internet jest również kanałem rozpowszechniania pornografii i wykorzystywania osób w celach seksualnych lub hazardu” (61).

Deklaracja kończy się wezwaniem do tego, aby „poszanowanie godności osoby ludzkiej, niezależnie od wszelkich okoliczności, znalazło się w centrum zaangażowania na rzecz dobra wspólnego i każdego systemu prawnego” (64).

Czytaj pełny tekst dokumentu:

Deklaracja Dignitas infinita

Kurs Alpha – spotkanie 3 – 17.04.2024

Za nami trzecie spotkanie trwającego w naszej parafii Kursu Alpha, uczestniczy w nim ponad 40 osób. Każde spotkanie składa się z trzech części: wspólny posiłek, katecheza i dzielenie się w grupach. Kilka zdjęć z wczorajszego spotkania dostępne w Galerii
Ks. Dariusz Orłowski

Galeria

Rekolekcje Kręgu Biblijnego w Łagowie 2024 – dzień 3

Na ostatni dzień rekolekcji przewidziane były dwa istotne wydarzenia: Msza święta i krąg dzielenia. Napełnieni przez brata Tomasza słowem ukierunkowującym nas uczestniczyliśmy w Eucharystii tak bardziej zaangażowani. Praktyka “echa” którą podczas tych rekolekcji zaproponował nam brat Tomasz okazała się bardzo ważnym przeżyciem i elementem uczestnictwa w ofierze Mszy św. Na czym polega to “echo”? Na tym, żeby po wysłuchaniu się w słowa czytań, zaraz po Ewangelii, podzielić się tym, czym nas to słowo dotknęło. Pod warunkiem, że mówimy o tym w liczbie pojedynczej. Nie o nas, a o mnie .

W drugiej części – kręgu dzielenia, wybrzmiało to doświadczenie w wielu wypowiedziach. Krąg dzielenia jest tym, co często określamy słowem świadectwo. Czyli chodzi tu o to, żeby na głos, wobec wszystkich podzielić się doświadczeniami, które nas dotknęły. W konkretnym odniesieniu do tematu rekolekcji. Liczba uczestników, którzy zdecydowaliśmy się wypowiedzieć była bardzo duża. A to znaczy, że się otwieramy. Pozwalamy Bogu nie tylko na działanie w nas. Ale też pozwalamy mu otwierać nas na otoczenie. Oby owoce tych rekolekcji dało się zbierać w naszej parafii.

Podczas podsumowania naszego pobytu w Łagowie mieliśmy okazję spotkać się z księdzem biskupem Tadeuszem Lityńskiim, który w tym czasie wizytuje parafię, na której terenie mieści się ośrodek. Podczas krótkiego spotkania, znaleźliśmy chwilę na porozmawianie. Usłyszeliśmy, jak ważne jest działanie w parafiach w małych grupach, które jakoś próbują pobudzać się duchowo w konkretnych działaniach. Dzisiaj w Polsce rozpoczyna się Tydzień Biblijny, do czego również nawiązał ks. biskup. I pięknie w tym roku nasza grupa wpisała się w to wydarzenie. Przy tej okazji, został przez biskupa Tadeusza wspomniany nieżyjący już ks. Zygmunt Lisiecki – wielki propagator czytania Pisma Świętego i wchodzenia w relację ze Słowem Bożym.

Jak wybrzmiało już podczas dzisiejszego dnia, jeszcze raz chcemy podziękować najpierw Bogu, że daje nam siebie. Daje się nam tak zupełnie bezwarunkowo. Od nas tylko zależy czy Go weźmiemy, spożyjemy i oddamy wspólnocie. Dziękujemy bratu Tomaszowi, który niewątpliwie zrobił kawał dobrej i głębokiej roboty w nas, aby grunt naszych umysłów i dusz jeszcze lepiej przygotować na przyjęcie ziarna Słowa Bożego. Dziękujemy też sobie wzajemnie – uczestnikom tych rekolekcji. Za przyjęcie zaproszenia, za wzajemne wspieranie podczas całego pobytu, za życzliwość i otwartość na innych. Niech Bóg nam błogosławi nie tylko łatwymi sprawami podczas naszej codzienności, ale  – może szczególnie, jak to wybrzmiało podczas tych rekolekcji – niech nas wzmacnia przeżywanymi kryzysami, abyśmy w nich się umacniali i zawsze kierowali swe myśli i czyny ku Bogu.

Poniżej link do Galerii ze zdjęciami z dzisiaj. W Galerii na naszej stronie na bieżąco starałem się zamieszczać zdjęcia, abyśmy mogli sami jeszcze raz do tego czasu wracać, ale też, aby ci z nas, którzy teraz nie mogli być z nami w Łagowie, mogli poczuć potrzebę wyjazdu na kolejne rekolekcje, które może będą cyklicznie, co roku organizowane… Zapraszamy też do naszego kanału na YouTube, gdzie zamieściłem kilka filmów z Łagowa. Film nie odda tego, co przeżywamy będąc na miejscu – ale może być dobrym materiałem, który pomoże nam w trudnych filmach wrócić do dobrych katechez…

Galeria

Rekolekcje Kręgu Biblijnego w Łagowie 2024 – dzień 2

Jak wiele może dać cały dzień, w którym wszystko będzie przesiąknięte Pismem Świętym. A jeszcze bardziej budowaniem relacji ze Słowem, które nam się daje poznać jako Bóg. Jeśli mamy wiarę, to wystarczy.

Drugi dzień naszego pobytu w Łagowie od rana był intensywny. Ale taką pozytywną, dobrą intensywnością. Mamy już wypracowany swój rytm dnia. Spokojny czas posiłków, których ilość i jakość jest wystarczająca i bardzo dobra. Do tego ciast, które przywieźliśmy ze sobą jest tyle, że dają poczucie pobytu w kawiarni.

Coraz lepiej wychodzą nam śpiewy Jutrzni i Nieszporów. A w tym wszystkim jest to, po co tu przyjechaliśmy – Słowo, które łamie dla nas brat Tomasz. Katechezy, które nas pobudzają. Skrutacje, które nas otwierają na nowe doświadczenie poszukiwania tego, co i jak chce każdemu z nas powiedzieć Bóg. Rozmowy, prowadzone w tak zwanym międzyczasie, pokazują, że ta forma czytania Pisma Świętego może w naszej parafii się przyjąć i mocno zakorzenić.

I czas, który mamy dla siebie nawzajem. Siedzimy, rozmawiamy, dzielimy się sobą, poznajemy…

Czas intensywny, a jednocześnie swobodnie płynąc, w którym bez pośpiechu można budować się wspólnota.

A w tym wszystkim jest nasz rekolekcjonista. Niezwykle skromny człowiek. Taki zwyczajny brat każdego z nas. Ale kiedy zaczyna mówić, to mamy wrażenie, że Słowo, które dla nas łamie, jest jakby nam bliższe. Takie, prawie że namacalnie nas dotykające. On, otwarty na dialog, nie tylko do niego nas prowokujący, ale wręcz oczekujący naszych pytań i dialogów. We wszystkich katechezach daje nam możliwość podzielenia się tym, jak doświadczyliśmy dotyku Słowa. I daje to efekty. Dzielimy się.

Galeria