W święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana, które w tym roku zbiegło się z rocznicami święceń ks. Tomasza i ks. Dariusza przedstawiciele parafii złożyli im oraz ks. Eugeniuszowi, którego rocznica była 18 maja – życzenia, których treść zamieszczam poniżej:
Drodzy księża,
Medytujemy dzisiaj kapłaństwo Chrystusa. Rozważamy w sercach źródło i wzór Jego posługi. Ale też mijają kolejne rocznice waszych święceń. Są to z pewnością ważne chwile, które rozpoczęły kształtowanie, jak ma wyglądać życie i posłuszeństwo złożone Chrystusowi przez ręce biskupa.
Podzielę się fragmentem myśli z serii Źródeł Monastycznych wydawanych przez Opactwo Benedyktynów Tynieckich, który akurat dzisiaj rano przeczytałam i, że będą to słowa dla Was aktualne, chociaż pisane dawnym językiem i do innych odbiorców.
Święty Cezary z Arles – reformator Kościoła galijskiego z przełomu V i VI wieku, tak napisał do księży o gorliwości duszpasterskiej:
‘‘Kiedy bowiem czytając Pismo święte nasz umysł będzie w stanie z łaską Bożą pojąć jakąś prawdę, wtedy pragnie znaleźć w naszych sercach duchowe gniazdo. Starajcie się zatem, jak synogarlice, rozgrzewać, zapładniać z zapałem Boże słowa Ducha Świętego w gnieździe waszych serc i nie dopuścić, aby nasienie słowa Bożego zamarzło pod wpływem działania zimna grzechów.’’
Tym duchowym, ale też rzeczywistym gniazdem dzisiaj jest nasza parafia, a naszymi przewodnikami w doskonaleniu, ale też poszukiwaniu wiary są księża, których biskup wyznaczył, aby strzec naszych serc, aby nie „zamarzły” w grzechach.
Dlatego dziękujemy, że nie ustajecie w oczyszczaniu, porządkowaniu i kształtowaniu naszego zapału oraz gorliwości i towarzyszeniu nam w odkrywaniu Tajemnic Bożego Zbawienia poprzez nieustanne łatanie naszych duchowych wnętrz. Bądźcie też ciągle świeżymi gałązkami Słowa, które umiejętnie układacie w gniazdach naszych serc. Niech Bóg Was strzeże i prowadzi w codziennej kapłańskiej posłudze.
Pamiętający w modlitwie Parafianie
Najnowsze komentarze